( يعنى موسى و عيسى و پيرو حقيقى آنها ) به اين كتاب آسمانى قرآن البتّه آنان ايمان مىآورند . و چون آيات ما بر آنها تلاوت شود گويند ايمان آورديم كه اين قرآن به حق از جانب پروردگار ما نازل شده و ما پيش از اين نيز تسليم ( فرمان خدا ) بوديم « 1 » . و باهل كتاب بگوئيد ، كه ما بكتاب آسمانى قرآن كه بر ما نازل شده و بكتب آسمانى به همه ايمان آورده‌ايم و خداى ما و شما يكى است و ما تسليم و مطيع فرمان اوئيم « 2 » . و تو مردمى را كه كور ( دل و كافر ) هستند نتوانى از ضلالت به راه هدايت آرى تنها تو آنان را كه بآيات ما ايمان مىآورند و در پى آن ايمان تسليم امر ما شوند توانى ( هدايت كنى ) و سخن خدا را به گوش هوششان برسانى « 3 » . آيا آن كس را كه خدا براى اسلام شرح صدر ( و فكر روشن ) عطا فرمود كه وى بنور الهى روشن است ( چنين كس با مردم كافر بىنور تاريك دل يكسانست ؟ ) ( هرگز نيست ) پس واى بر آنان كه از قساوت و شقاوت دلهاشان از ما و خدا فارغ است اينان هستند كه وابسته بضلالت و گمراهند « 4 » . آنان كه بآيات ما ايمان آوردند و تسليم امر ما شدند . ( به همه خطاب رسد ) كه شما با همسرانتان مسرور و شادمان در بهشت جاويد وارد شويد « 5 » . اعراب گفتند ما ايمان آورديم ، به آنها بگو شما كه ايمانتان ( از زبان ) بقلب وارد نشده بحقيقت هنوز ايمان نياورديد ليكن بگوئيد ما اسلام آورده‌ايم ( و از خوف جان بناچار تسليم شديم ) تا آنجا كه ميفرمايد : آنها بر تو به مسلمان

--> ( 1 ) سورهء قصص آيه 52 و 53 . ( 2 ) سورهء عنكبوت آيه 46 . ( 3 ) سورهء روم آيه 53 . ( 4 ) سورهء زمر آيه 22 . ( 5 ) سورهء زخرف آيه 69 و 70 .